Czemu ….?

Ciekawa jestem czy Was poruszy ten wiersz ?

Czemu tak długo bałam się marzeń ?

Luksusem były i czasu stratą.

Mocno starałam się cieszyć życiem

Znojem znaczonym, marną zapłatą.

Czemu lękałam się wierzyć w siebie

By nie zapeszyć tego co dane…

A dane było to co wmówione,

Rzucone, wlane, zapracowane…

Więc czemu brałam, czego nie chciałam

Czemu się wierzgać nie nauczyłam?

Jak żrebię w cyrku, ja w cyrku świata

Z tresurą życie utożsamiłam.

Maria Inglot